پرنیان

نبشتم بشاهی همی سالیان همه پوشش از خز و از پرنیان

+ عکاسی-تاریخچه

سالها قبل از اینکه عکاسی اختراع شود اساس کار دوربین عکاسی وجود داشت. یک دانشمند مسلمان به نام ابن هیثم در قرن پنجم هجری / یازدهم میلادی وسیله ای را به نام جعبه تاریک در مشاهده کسوف استفاده کرده بود. اتاقک تاریک، عبارت بود از جعبه یا اتاقکی که فقط بر روی یکی از سطوح آن روزنه ای ریز، وجود داشت. عبور نور از این روزنه باعث میشد که تصویری نسبتا واضح اما به صورت وارونه در سطح مقابل آن تشکیل شود


این وسیله، طی جنگهای صلیبی به اروپا راه یافت.لئوناردو داوینچی نقاش و نابغه قرن شانزدهم، در یادداشتهای خود خواص اتاقک تاریک را شرح داده است. این وسیله به شدت موردتوجه نقاشان قرار گرفت و تمامی نقاشان بخصوص نقاشان ایتالیایی قرن شانزدهم از آن برای طراحی دقیق منظره ها و ملاحظه دورنمایی صحیح استفاده می کردند، به این ترتیب که کاغذی را بر روی سطح مقابل روزنه قرار می دادند و تصویر شکل گرفته را ترسیم می کردند. این تصاویر بسیار واقعی و از پرسپکتیو صحیحی برخوردار بود.

در حدود سال 1505 میلادی ریاضی دان ایتالیایی، ژرم کاردان  Jerom Cardan یک عدسی محدب بر روزنه اتاقک تاریک  نصب کرد، این کار باعث شد تا تصویر وضوح بیشتری پیدا کند. اما سیاه شدن املاح نقره در اثر تابش نور به وسیله شیمیدان آلمانی ، شولتز(Schulze) به طور اتفاقی کشف شد.

ماجرا از این قرار بود که روزی وقتی شولتز وارد آزمایشگاه شد، متوجه شد برگ درختی بر روی کاغذی که به نیترات نقره و آهک آغشته بود افتاده، بعد از اینکه برگ را از روی کاغذ برداشت متوجه شد که قسمتی که برگ روی آن بوده مثل سایر بخش های کاغذ سیاه نشده است.

این پدیده باعث آغاز فعالیتهای جدیدی برای شناسایی مواد حساس به نور شد.

در سال 1819 سرجان هرشل Sir John Fedric William Herschel انگلیسی محلول ثبوت را کشف کرد. ماده ای که هرشل به عنوان ماده ثابت کننده تصویر معرفی کرد هیپوسولفیت دوسود نام داشت. کار مهم دیگری که هرشل انجام داد به کار بردن درمورد تصاویر بود. مثبت (Positive) و منفی (Negative)

تا اینکه سرانجام بین سالهای 1822 و 1826 یک مخترع فرانسوی به نام نیسفور نی یپس Joseph Nicephore Niepce  توانست اولین عکس دنیا را ثبت کند

وی این عکس را در املاک شخصی خود واقع در دهکده ای به نام سن لودووارن در چند کیلومتری شالن سورسن تهیه کرد. نی یپس در واقع برای اولین بار مواد حساس را در اتاقک تاریک به کار برد. عکسی که وی تهیه کرد حدود 8 ساعت بوسیله خورشید نور دیده بود. وی این روش ترسیم را هلیوگرافی Heliography بوسیله خورشید نامید.

نی یپس درسال 1829 با یک فرانسوی دیگر به نام

لویی ژاک مانده داگر

(Louis Jacques Mande Daguerre

آشنا شد. داگر نقاش مرفه و صاحب گالری در پاریس بود و ضمنا تجربه های با ارزشی نیز در زمینه عدسی و جعبه تاریک داشت.

پس از مرگ نی ئپس ، داگر کار وی را ادامه داد و او پس از چند سال روشی را ابداع کرد که آن را داگرئوتیپ نامید.

داگر و نی یپس:

سالها بعد کلمه فتوگرافی که بوسیله سرجان هرشل و از ترکیب دو کلمه یونانی فتوس به معنی نور Photo و گرافوس  graphein به معنای رسم کردن ابداع شده بود جای آن را گرفت.

در آن زمان عکاسی برای مردم سحر و جادو تلقی می شد تا جایی که تصاویر به دست آمده را آینه حافظه دار نامیده بودند.

در سال1838 شیمیدان انگلیسی به نام ویلیام هنری فوکس تالبوت William  Henry Fox Talbot با تهیه تصویر نگاتیو در ابعاد  کوچکتر ، بزرگسازی تصویر و به دست آوردن تصویر پوزتیو یا مثبت دو مرحله اصلی را در ظهور عکس تکمیل کرد.

قبل از این عکاسان مجبور بودند سطح حساس را به اندازه شی مورد نظر بسازند. در آن زمان برای گرفتن عکس مدت و هزینه زیادی صرف می شد.لابراتوارها سیار بودند و حمل و نقل شیشه ها که عکس ها روی آنها ظهور می شد بسیار سخت بود.

از طرفی سوژه باید در طول زمان گرفته شدن عکس بدون حرکت میماند وسیله ای برای

. بعدها با اختراع امولسیون ژلاتین دار این زمان به  2ثانیه تقلیل یافت  وبا اختراع امولسیون تر یا کلودیون این زمان به 3/1ثانیه کاهش پیدا کرد. اشخاص زیادی برای ارتقاء عکاسی تلاش کردند که یکی از معروفترین این افراد جرج ایستمن بود. وی تلاش کرد تا عکاسی را در اختیار همگان قرار دهد وی هم چنین بنیانگذار موسسه کداک است.

منبع: فاطمه توسلیان، جزوه عکاسی آموزشکده فنی حرفه ای سما

نویسنده : ملیحه دادور ; ساعت ۱٠:۱٠ ‎ق.ظ ; ۱۳۸٩/۳/۱٢
تگ ها: عکاسی